Aybek, E.C.

İşte! Duruyorum ayaklarımı hissetmezken ve bakıyorum gözlerimi delen rüzgara karşı. Orada dikiliyor; Angmar! Bir zamanların kralı, düşmüş Sauron’a karşı ve boyun eğmiş Morgoth’un kudretine.

Ben! Duruyorum yer sarsılırken ve duyuyorum zindanlardan yükselen çığlıkları. Orada; biliyorum. Valar’ın bir zamanlar hapsettiği karanlık… Orada…

Sen! Uzak diyarlardan gelip bu maceraya atılan yabancı. Belki de Mandos’un salonlarına yükselmeden önce göreceğim son yüz. Davran kılıcına, dua et tanrına; kadim baban Aule ya da rüzgarın efendisi Manwe’ye. Ya da Eru’ya Arda’nın yaratıcısı.

Bırak şimdi nefesini gırtlağın yırtılırcasına ve korkusu ol önündeki karanlıkların…