‘Öte Diyarlar’ kategorisi için içerik arşivleri
Ne üstte yıkıldı gök; ne de delindi yağız yer alttaki… Yaşıyoruz hala; töremiz Araplar tarafından bozulmuş belki, ama ilimiz hala dimdik ayakta! Bin yıllardır bu dünyaya hükmeden bir neslin evlatları olarak, artık nefret ediyoruz kim olduğumuzdan. Söyleyemiyoruz “Türk” olduğumuzu. “Bozkurt” simgesi kullandığımızda faşist oluyor, Ergenekon’u övdüğümüzde terörist oluyoruz gerçek teröristler “demokratik hak”larını kullanırken… 88. yılını [...]
İşte! Duruyorum ayaklarımı hissetmezken ve bakıyorum gözlerimi delen rüzgara karşı. Orada dikiliyor; Angmar! Bir zamanların kralı, düşmüş Sauron’a karşı ve boyun eğmiş Morgoth’un kudretine. Ben! Duruyorum yer sarsılırken ve duyuyorum zindanlardan yükselen çığlıkları. Orada; biliyorum. Valar’ın bir zamanlar hapsettiği karanlık… Orada… Sen! Uzak diyarlardan gelip bu maceraya atılan yabancı. Belki de Mandos’un salonlarına yükselmeden önce [...]
Çocuktuk bir zamanlar… Harikalar diyarında Alice’i izledik, Peter Pan’in yoldaşı olduk Var olmayan ülke’de… Ardından hayalgücümüz de büyüdü bizle… Arda’nın sonsuz topraklarında at sürdük, kılıç kuşandık… Bir kış gecesi, o eski şöminenin alevinden çok ısıttı içimizi yaşlı bilgenin anlattıkları… Luthien’i aradık gerçek dünyada… Hepimizin içinde birer Drizzt canlandı isyan ederken, yaşam felsefemiz oldu “Est solarus [...]
Güneş hiç olmadığı kadar sıcak vuruyordu yağız toprağa. Yerdeki yarıkların genişliklerine bakılırsa uzun zamandır susuz kalmıştı topraklar ve rengine bakılırsa kana doyalı çok olmuştu. Sayısız savaş gören bu topraklar, bir yenisini daha atlatmıştı sonunda. 1071′de tanışmıştı ilk defa bu insanlarla ve elde edilen zaferleri saymamıştı bile. “Kollayan birileri olmalı” diye düşündü toprak. Derinlere sordu; Hades’e, [...]
Kara göğün kollarında toplanan bulutlara baktı Gökhan, “gök bile yitirdiklerimize ağlayacak” diye geçirdi içinden. Doğduğu, nefes aldığı, yürüdüğü topraklarda yaşananlara üstteki göğün bile tahammülü kalmamıştı artık. Yağmur taneleri ile akıtacaktı acısını toprağa… Yanılıyordu… Anu kükreyerek indi aşağı. Enlil’in sesi yırttı bulutları gökgürültüsü gibi. Ishtar alaycı bir ifadeyle belirdi uzaktan. “Ben biliyordum” dercesine bakış atıyordu etrafına. [...]
Üzülüyorum halimize; İskandinavlar geçmişlerini canlandırmaya çalışırken “dünya viking olsun” felsefesini izlemek yerine, “Odin kuzey diyarları üzerinde at sürüyor” diye şarkı yapıyor. Öte taraftan “Sümer’in çocukları, açın gözünüzü” sesleri yükseliyor Sümer’in torunlarından… Oysa biz zor zahmet yapılmış Kök-Tengri şarkısının altında Türklerin herkesten üstün olduğunu tartışıyoruz. Bırakın artık bunu tartışmayı, şarkıdan keyif alın ey ahali. “Gök-tanrı koruyacaktır [...]
18 Mart’ta Facebook hesabımda Çanakkale’ye fantastik / mitolojik bir bakış atmışım. Göz gezdirirken hoşuma gitti, buraya da koymak istedim. — Avalon’un sisleri aralandı; gözü yaşlı periler uğurladı savaşçılarını bilinmeyen bir savaşa… Şifa bahşedebilmeyi dilediler uzak diyarlara, lakin yetmedi kudretleri bunu başarmaya… Sömürge bir devletin evlatları, yeni sömürgeler yaratmaya yola çıktı dünyanın öte tarafından… Börteçine göründü [...]
Norveç’in Odin’i, Thor’u; Finlandiya’nın Ilmatar’ı, Ilmarinen’i; Yunanistan’ın Zeus’u, Mısır’ın Ra’sı, Sümerlerin Tiamat’ı, Enki’si varken bizim nedense bir tek Gök-Tanrı’mız var. Türklerin İslamiyet’e geçişinin güllük gülistanlık olduğunu daha iyi empoze edebilmek için olsa gerek, hepimiz İslamiyet öncesi Türk inancının sadece Gök-Tanrı’dan ibaret olduğunu düşünüyoruz. Oysa durum hiç de böyle değil. Herşeyden önce var olan; Kayra Han [...]
Ne zamandır bu tür etkinliklerle ilgilenmiyordum. Bugün can sıkıntım tuttu ve beş sene önceki anılarımı tazeleyeyim diye, ufak bir çalışma yaptım. :) Aslında Üniversite 1. sınıfta da çevirmiştim bunları, ama kaybettim daha sonra. Pek üzülmüştüm o zamanlar, o kadar uğraşıp yaptığım şeyler yok olmuştu bir anda. Neyse, şimdi tekrar hazırlamış oluyorum böylece. Hem de daha [...]
Ve melodiler sardı alevlerin etrafını. Arpin tellerinden dökülen tınılar, bu eski handa oturmuş, otunu tüttürüp dış dünyada olup bitenler hakkında konuşan adamların kulaklarını okşadı. Yorucu bir günün ardından müzik eşliğinde dinlenmek, her Aaluxia sakininin yıllardır süregelmiş bir alışkanlığıydı. Handaki ot dumanının altında pipo tutan kollar aşağı inerken, bira maşrapasını tutanlar yukarı kalkıyor ve bu enfes [...]
